DIKIT DIKIT

Ang Kaibigang Plastik

ANG KAIBIGANG PLASTIK

ni: Binibining Tinik

"Hay, salamat at makakapagpahinga na ako” sabi ni plastik na napagod galing palengke kung saan pinaglagyan siya ng mga pinamili ni Nanay Ebang.

“Hello, ano’ng pangalan mo?” tanong niya kay Bibo na abalang naglalaro ng psp.

Napahinto sandali si Bibo “Ako si Bibo, ikaw ano naman pangalan mo?” Masayang sagot.

“Wala akong pangalan pero isa akong plastik” sagot ni plastik.

Ilang sandali lamang napagod na si Bibo sa paglalaro ng psp niya.

“Sawa na ako maglaro ng psp, tara pasyal tayo plastik? Bagot na yaya ni Bibo.

“O sige ba!” laking tuwa ni plastik.

Paglabas ng bahay nakasalubong nila ang isang plastik na sari-sari ang laman, mga pinagkainan at basura ng ibang tao. Napatakip ng ilong si Bibo.

“Kadiri!” sigaw ni Bibo.

Nagpatuloy sila sa paglalakad. Nakasalubong nila ang maraming plastik, may plastik na ang laman ay libro, may plastik na laman ay pagkain, prutas at gulay. Bitbit sila ng mga tao galing sa pamimili.

“Magandang araw sa inyo mga plastik” Masayang bati ni plastik sa kapwa plastiks.

Isang masaganang ngiti naman ang makikita sa masayang bati ni plastik sa kanila. Nakarating sila Bibo at plastik sa parke. Namangha si plastik sa ganda ng parke. Nakita niya masaya ang mga tao, nagtatawanan at napansin niya na nagsasalo sila sa mga pagkaing may plastik.

Nagulat si plastik ng makita niya ang isang bata na pagkatapos kumain ng chis kurls ay itinapon sa hindi tamang tapunan ng basura. Nakita niya ang isang babae na, linukot-lukot niya ang mga plastik niya at iniwang nakakalat sa gitna ng daan. “Bakit ganoon sila?” Tanong ni plastik sa sarili.

“Okey ka lang plastik?” Tanong ni Bibo.

Hindi kumibo si plastik at nagpatuloy silang maglakad at mamasyal. Napadaan sila sa isang ilog at nakita niya ang isa pang kapwa plastik na bulok na at hindi na magagamit pa na palutang-lutang. Naiiyak na si plastik sa mga nakikita niya.

“Tara meryenda tayo plastik?” sabi ni Bibo.

“Salamat pero hindi ako gutom” sagot ni plastik.

Habang nagpapahinga sandali, napatanong si plastik kay Bibo. “Bakit ganoon Bibo? Pagkatapos pakinabangan itatapon na lang kami kung saan-saan. Itatapon mo din ba ako kapag hindi mo na ako kailangan?”

Hindi kumibo si Bibo, pero ramdam niya ang nais ihatid ng mga tanong ni plastik sa kanya. Nagpatuloy lang sa pagmemeryenda sa Bibo.

Mamaya-maya, unti-unting pumapatak ang ulan. Umuwi na sila plastik at Bibo. Unti-unting lumalakas ang ulan at pumunta sa ulo ni Bibo si plastik para proteksiyunan ang ulo nito sa patak ng ulan. Nagagalak si plastik, dahil natutulungan niya si Bibo. Biglang lumakas ang hangin at naihangin si plastik, hindi na siya nagawang habulin ni Bibo dahil malakas na talaga ang ulan.

Ilang araw na umuulan sa lugar nila Bibo at hindi napigilang bumaha. Nagkalat si plastik sa baha, kasama pa ang milyun-milyong plastik.

“Inay hanapin natin si plastik” sambit ni Bibo

“Naku bata ka binabaha na nga tayo, basura na ‘yon!” wikang sagot ni nanay Ebang.

Nagdasal si Bibo na maging ligtas si plastik. Pagkatapos ng sakuna, muling sumikat ang araw. Marami ang nawalan ng tahanan, kabuhayan at minamahal sa buhay.

Habang abala ang lahat ayusin at linisin ang mga nasirang ari-arian at bahay. May narinig silang tinig.

“Pagkatapos ninyo kaming gamitin, itatapon niyo na lamang kami ng basta-basta. Wala kayong malasakit sa kalikasan ninyo. Kung hindi dahil sa inyong kapabayaan hindi mangyayari sa inyo ito” wika ni plastik.

Tila misteryo sa pandinig ng mga residente ang narinig, hindi nila alam kung saan nanggagaling ang mga salita.

Natagpuan ni Bibo ang kaibigan niyang si plastik na natabunan ng mga basura, mabaho at punit punit na.

“Okey ka lang plastik?”

Hindi na nagsasalita pa si plastik.

“Plaaaaaastiiiiiiik!” Iyak ni Bibo.

Pagkatapos marinig ng mga residente ang mensahe galing kay plastik nagbago na sila. Sa halip gawing basura si plastik, ginawa nila itong kabuhayan upang makatulong pamilya pati na rin sa kalikasan” 

Kwento ng ating Biyahe (Story of our Journey)

Sapagkat itong paglalakbay ay makakarating din sa paroroonan. Ang tanging pabaon ay tinik.

Unsung Memories

"Unsung Memories"
Mixed media
#artph #ladyfishbone

No Turning Back

There could be no other best place to display an artwork than in the heart and soul of every viewer. 

I am just a no one who just wanted to create what my instinct says. I have nothing to show but a pieces of my soul. I create even if the world is against saying like "stop that!, what will you get from doing that?, you're wasting your time! You're wasting money! " I know I have achieved nothing, I don't even earn from doing these neither had a sold artwork. But perhaps the greatest achievement I could have is when I finish a piece done with much love and happiness and that's priceless. 

Well, what's important is we keep moving even struggles comes along the way. And continue aiming for growth no matter what.

FISHBONE ART

In a simple story-telling with a teacher while eating lunch at Ifugao during the art workshop which I was one of the facilitator in Oct 2014. Our meal was tilapia and vegetable. She said that in the fish there is a fish-shaped figure in its fish bone. So i was just like amazed if there was really fish-shaped in its bones? Then I found out that there is! Somewhere part of the head. With a curious imagination I started to wander if I could turn fish bones into art. Through experimentation I started to do it by preserving fish bones from left over in our dish. I really had hard time at first exploring how to preserve it. Then I thought of washing it first then letting in clean by ants. Yeah! It was effective but some times cats ran them away even I put a screen. So sad!

Taking it to the next level, it was really tiring collecting from our dish and it will really take a long time. So I requested my father to help me collect, thankfully he was been supportive from the time he heard that I am making fishbone art, he collected from those fish vendors who sell boneless in Dagupan and just handed them with "pang meryenda" as a payment. I am really thankful to my father that he did it for me (my heart is crying with happiness never expected he will do it, wala na problema sa suplay ng tinik. p.s. I love you Papa)

It was never an easy process. Thanks to a friend, Kevin, for the tips on how to preserve fish bones; washing, boiling, bleaching to make it whiter and drying. It really requires kilometers or miles of patience in creating every single piece. After preserving and when ready to create an art, it will be placed on canvas or plywood slowly according to design or sometimes in random position piece by piece. It is never easy but my goodness I love it and loving it more.
I am making fish bone art 2 years now but my interest for art started in 2000 when I'm in Grade 1 like drawing and coloring. Even if "kasing tinik ang hirap ng pinili kong landas" I stand for my art. I want to travel the road less travelled by. I am happy that with the past two years, I have collected works and this for me is fulfilling - to create.

I, Lady Fishbone, will always be and forever will be FISHBONE ARTIST.

Colors of an Introvert

"Colors of an introvert"

Fish bones and acrylic
2016

Riders of Tragedy

"Riders of tragedy"
(Manlalayag ng Kabiguan)
Fish bones and acrylic
2016

Forever WIP

Forever WIP of a frustrated fishbone artist. Heading where? I don't know, nobody knows. Life is but living the moment. Savoring sadness and sacrifices. Embracing every pain. Nuh, forgive me I'm just.... Saaaaaad 

In a paradise of a dreamer

IN A PARADISE OF A DREAMER

4" x 6"

Acrylic and fish bone on board

Private Collection: Mr. Jake Busacay

BSU @ 100

A Home at BSU Historical Museum

Happy 100 years Benguet State University
18' x 24"
Fish bone and Acrylic on Canvas

Rainy Production

Rainy production, fish bones with no color.

#ladyfishbone #artph #fishbones