ELEMENT OF STRUGGLE AND FAITH

Element of Struggle and Faith

2017

SALVATION

8x10"

2017

GUHIT PINAS Artist of the Month- June 2017

ARTIST OF THE MONTH
JESSICA LOPEZ aka LADY FISHBONE 
Hometown: Baguio City 
Currently based: Pangasinan 
Birthdate: Sept. 17, 1992

Ang hilig ko sa art ay nagsimula noong ako ay Grade 1 pa lamang, year 2000. Sumali ako sa art club noon sa aming paaralan at sa mga art events kahit hindi ako sinasamahan ng guardian ko. Sumasali ako sa mga art contest sa elementarya, hayskul, hanggang kolehiyo. Minsan nanalo, minsan din natatalo. Ang mahalaga lang para sa'kin noon ay ang makasali.

Kumuha ako ng Bachelor of Secondary Education sa Benguet State University ngunit hindi ko ito natapos. Nahinto ako ng tatlong taon at sa pagkakataong makapag-aral ulit kumukuha ako sa kasalukuyan ng Business Administration sa Pangasinan State University-Lingayen Campus.

Noong college, sumali ako sa “The Mountain Collegian”, school publucation ng BSU, bilang isang cartoonist upang maipagpatuloy ko sana ang pagguhit, pero tutol ang guardian ko kaya napilitan akong iiwan 'to. Nalungkot ako nang sobra dahil mahal ko ang publication na naging pamilya na para sa’kin.

Upang ipagpatuloy ang hilig sa art, gumawa ako ng blog kung saan pino-post ko ang mga gawa ko. Dahil sa blog, may nagpa-commission sa’kin na taga-Norway, si Ate Ligaya. Hindi ko makakalimutan yun. Simula noon na-inspire ako na pagbutihin pa lalo. Kung anu-anong eksperimento ang ginawa ko sa sining; portraiture, acrylic on paper and canvas, mural, naging art speaker at art facilitator. May mga maliliit na projects din na dumating.

FISHBONE

Hanggang sa October 2014, nakasama akong mag-facilitate sa isang art workshop sa Lagawe, Ifugao “1st Youth Art Camp in Lagawe”. Sa hindi inaasahang pagtuklas, habang nanananghalian (ang ulam ay gulay at tilapia), sabi ng isang teacher, marami raw siyang natutunan sa art mula sa'min kaya siya naman daw ang may ituturo sa'min.

Sa tinik ng isda ay may hugis isda daw. Duda pa nga ako noong una kung mayro’n ba talaga, pero nang makita ko na mayro’n pala talaga ay namangha ako. Ang tagal kong tinitigan ‘yung tinik at napaisip ako kung pwede ko ba itong gawing art. Simula noon hindi na naalis ang tinik sa isip ko. Pinag-eksperimentuhan ko ang proseso hanggang sa mabuo na ang FISHBONE ART.

KULANG SA SUPORTA

Lumaki ako sa pinsan ko na siyang nag-alaga sa akin mula tatlong taong gulang ako hanggang ako ay magkolehiyo. Napakahirap para sa akin na palaguin ang hilig ko sa sining dahil kulang ako sa suporta. Hanggang sa taong 2016, bumalik sa buhay ko ang tatay ko. Nang malaman niya ang tungkol sa FISHBONE ART na ginagawa ko, sinuportahan niya agad. Siya ang kumukuha ng mga supply ko ng tinik sa mga nagtitinda ng “boneless bangus” sa Dagupan City dito sa Pangasinan. Hinihikayat niya ako na gumawa lang nang gumawa kahit hindi ko naman alam sa’n patungo ang mga ginagawa ko at kahit hindi raw ako nakakabenta. “Malay mo, 'yan pala ang magpapa-angat sa’yo, anak, balang araw basta ituluy-tuloy mo lang ‘yan” sabi niya sa'kin. Ang mga kaibigan ko naman, masaya rin sa kung ano ang ginagawa ko.

INSPIRASYON AT PANGARAP

Marami na rin ako’ng nasubukan tulad ng portraiture (graphite, colored pencil, charcoal), caricatures, murals, at abstract. Pero ang wagi sa puso ko ay ang abstract dahil para sa akin may kakaibang mensahe ang mga abstract art na hindi agad nakikita.

Ang ispirasyon ko sa mga sinaunang artists ay si Vincent Van Gogh, pero sa kasalukuyan, ang mga gawa ni Sam Penaso at Don Bryan Bunag ang bumibighani sa'kin. Ang mga obra nila ay nagbibigay inspirasyon na tumatagos sa’kin; kapag nakikita ko ang mga ito, talagang humahanga ako.

Pangarap kong makatapos ng pag-aaral. Bukod diyan sana dumating ang time na makakabenta na ako, at magkaroon ng sariling tahanan ang mga obra ko. Hangad ko na lalo pa akong lumago sa sining at sa landas na tinahak ko.

BUNGA NG PAGSISIKAP

Maraming mga competitions na ang nasalihan ko, kabilang ang poster at slogan making. May mga awards din na natanggap kahit papano. Ang mga sumusunod naman ay napanalunan ko sa labas ng paaralan:

- SEMI FINALIST, Metrobank Art and Design Excellence 2016
- HONORABLE MENTION, Art Residency Competition For Korea 2016
- FINALIST, Philippines Painting Contest 2013

Bukod sa pagsali ng contest, sumasali din ako sa mga group exhibits. Nasubukan ko na ring magbigay ng art talk, maging facilitator ng art workshop, at ma-feature sa ABS-CBN North Central Luzon. Ang lahat ng mga karanasang ito ay babauin ko sa paglalakbay ko sa larangan ng matinik pero masayang sining.

IBA PANG HILIG

Nasa puso ko rin ang mobile photography. Sa sobrang hilig nga, minsan na rin akong napabilang sa mga photo contributors ng MANILA BULLETIN (Picture Perfect) sa column ni Mr. Raffy Paredes. Sumusulat din ako ng tula at sanaysay at sa sumasali sa mga writing contest.

MGA ARAL AT PAYO

Sa buhay ng isang artist, normal na ang maraming pagsubok. Naranasan ko na yung trophy ko nung nagchampion ako sa isang literary graphics contest ay hinampas at sinira, at mga gamit ko (drawing paper, mga artworks, pintura at mga brush) ay tinapon at ang iba ay sinunog. Nakakadurog ng puso ang mga pangyayaring iyon. May mga pagkakataon din na makakarinig ako ng pangmamaliit at yung madalas sabihin ng ina na walang magandang buhay na maibibigay ang sining, hindi ako magaling na artist, at itigil mo na ‘yan kasi wala kang mapapala diyan.

Sa tuwing maalala ko ang mga hindi magagandang pangyayari, nararamdaman ko pa rin ang sakit, pero kailangan pagbutihan at patunayan na mali sila. Maaring ang FISHBONE ART ay hindi tulad ng commercial art na madaling mabenta at kumita pero mananatili itong iba. Yayakapin ko ito nang buong puso at pauunlarin pa. Bahala na ang Diyos kung saan niya ako dalhin. Itinataas ko na lamang sa kanya, dahil ano man ang maging plano ko, ang kaniyang kamay pa rin ang kikilos sa aking buhay.

Lahat tayo ay may pagkakaiba-iba. Iangan natin kung ano ang bukod tanging taglay ng bawat isa upang makaambag sa larangan ng sining. Huwag tayong matakot maging iba; hindi natin kailangan sumabay sa uso. Mahirap maging artist, totoo yan. Minsan natanong ko na rin sa sarili ko: Kailangan ko pa bang ituloy ito? Magiging successful artist ba ako? Ang sagot diyan ay depende kung paano ako magsisikap at papalawakin ang kaalaman. Kaya ang pinaka-payo ko sa lahat: "BE YOURSELF”.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10207048867578715&set=gm.2058657664365106&type=3&theater

@ GSIS Museum

Exhibited at GSIS Museum

Photo Credit: Edmund Andrada

Pagguhit ng mga Kabiguan

PAGGUHIT NG MGA KABIGUAN

Acrylic on Canvas

4 x 3 ft (2017)

Lady Fishbone

GSIS Entry 2017- Non-Representational

DIKIT DIKIT

Ang Kaibigang Plastik

ANG KAIBIGANG PLASTIK

ni: Binibining Tinik

"Hay, salamat at makakapagpahinga na ako” sabi ni plastik na napagod galing palengke kung saan pinaglagyan siya ng mga pinamili ni Nanay Ebang.

“Hello, ano’ng pangalan mo?” tanong niya kay Bibo na abalang naglalaro ng psp.

Napahinto sandali si Bibo “Ako si Bibo, ikaw ano naman pangalan mo?” Masayang sagot.

“Wala akong pangalan pero isa akong plastik” sagot ni plastik.

Ilang sandali lamang napagod na si Bibo sa paglalaro ng psp niya.

“Sawa na ako maglaro ng psp, tara pasyal tayo plastik? Bagot na yaya ni Bibo.

“O sige ba!” laking tuwa ni plastik.

Paglabas ng bahay nakasalubong nila ang isang plastik na sari-sari ang laman, mga pinagkainan at basura ng ibang tao. Napatakip ng ilong si Bibo.

“Kadiri!” sigaw ni Bibo.

Nagpatuloy sila sa paglalakad. Nakasalubong nila ang maraming plastik, may plastik na ang laman ay libro, may plastik na laman ay pagkain, prutas at gulay. Bitbit sila ng mga tao galing sa pamimili.

“Magandang araw sa inyo mga plastik” Masayang bati ni plastik sa kapwa plastiks.

Isang masaganang ngiti naman ang makikita sa masayang bati ni plastik sa kanila. Nakarating sila Bibo at plastik sa parke. Namangha si plastik sa ganda ng parke. Nakita niya masaya ang mga tao, nagtatawanan at napansin niya na nagsasalo sila sa mga pagkaing may plastik.

Nagulat si plastik ng makita niya ang isang bata na pagkatapos kumain ng chis kurls ay itinapon sa hindi tamang tapunan ng basura. Nakita niya ang isang babae na, linukot-lukot niya ang mga plastik niya at iniwang nakakalat sa gitna ng daan. “Bakit ganoon sila?” Tanong ni plastik sa sarili.

“Okey ka lang plastik?” Tanong ni Bibo.

Hindi kumibo si plastik at nagpatuloy silang maglakad at mamasyal. Napadaan sila sa isang ilog at nakita niya ang isa pang kapwa plastik na bulok na at hindi na magagamit pa na palutang-lutang. Naiiyak na si plastik sa mga nakikita niya.

“Tara meryenda tayo plastik?” sabi ni Bibo.

“Salamat pero hindi ako gutom” sagot ni plastik.

Habang nagpapahinga sandali, napatanong si plastik kay Bibo. “Bakit ganoon Bibo? Pagkatapos pakinabangan itatapon na lang kami kung saan-saan. Itatapon mo din ba ako kapag hindi mo na ako kailangan?”

Hindi kumibo si Bibo, pero ramdam niya ang nais ihatid ng mga tanong ni plastik sa kanya. Nagpatuloy lang sa pagmemeryenda sa Bibo.

Mamaya-maya, unti-unting pumapatak ang ulan. Umuwi na sila plastik at Bibo. Unti-unting lumalakas ang ulan at pumunta sa ulo ni Bibo si plastik para proteksiyunan ang ulo nito sa patak ng ulan. Nagagalak si plastik, dahil natutulungan niya si Bibo. Biglang lumakas ang hangin at naihangin si plastik, hindi na siya nagawang habulin ni Bibo dahil malakas na talaga ang ulan.

Ilang araw na umuulan sa lugar nila Bibo at hindi napigilang bumaha. Nagkalat si plastik sa baha, kasama pa ang milyun-milyong plastik.

“Inay hanapin natin si plastik” sambit ni Bibo

“Naku bata ka binabaha na nga tayo, basura na ‘yon!” wikang sagot ni nanay Ebang.

Nagdasal si Bibo na maging ligtas si plastik. Pagkatapos ng sakuna, muling sumikat ang araw. Marami ang nawalan ng tahanan, kabuhayan at minamahal sa buhay.

Habang abala ang lahat ayusin at linisin ang mga nasirang ari-arian at bahay. May narinig silang tinig.

“Pagkatapos ninyo kaming gamitin, itatapon niyo na lamang kami ng basta-basta. Wala kayong malasakit sa kalikasan ninyo. Kung hindi dahil sa inyong kapabayaan hindi mangyayari sa inyo ito” wika ni plastik.

Tila misteryo sa pandinig ng mga residente ang narinig, hindi nila alam kung saan nanggagaling ang mga salita.

Natagpuan ni Bibo ang kaibigan niyang si plastik na natabunan ng mga basura, mabaho at punit punit na.

“Okey ka lang plastik?”

Hindi na nagsasalita pa si plastik.

“Plaaaaaastiiiiiiik!” Iyak ni Bibo.

Pagkatapos marinig ng mga residente ang mensahe galing kay plastik nagbago na sila. Sa halip gawing basura si plastik, ginawa nila itong kabuhayan upang makatulong pamilya pati na rin sa kalikasan” 

Kwento ng ating Biyahe (Story of our Journey)

Sapagkat itong paglalakbay ay makakarating din sa paroroonan. Ang tanging pabaon ay tinik.

Unsung Memories

"Unsung Memories"
Mixed media
#artph #ladyfishbone

No Turning Back

There could be no other best place to display an artwork than in the heart and soul of every viewer. 

I am just a no one who just wanted to create what my instinct says. I have nothing to show but a pieces of my soul. I create even if the world is against saying like "stop that!, what will you get from doing that?, you're wasting your time! You're wasting money! " I know I have achieved nothing, I don't even earn from doing these neither had a sold artwork. But perhaps the greatest achievement I could have is when I finish a piece done with much love and happiness and that's priceless. 

Well, what's important is we keep moving even struggles comes along the way. And continue aiming for growth no matter what.

FISHBONE ART

In a simple story-telling with a teacher while eating lunch at Ifugao during the art workshop which I was one of the facilitator in Oct 2014. Our meal was tilapia and vegetable. She said that in the fish there is a fish-shaped figure in its fish bone. So i was just like amazed if there was really fish-shaped in its bones? Then I found out that there is! Somewhere part of the head. With a curious imagination I started to wander if I could turn fish bones into art. Through experimentation I started to do it by preserving fish bones from left over in our dish. I really had hard time at first exploring how to preserve it. Then I thought of washing it first then letting in clean by ants. Yeah! It was effective but some times cats ran them away even I put a screen. So sad!

Taking it to the next level, it was really tiring collecting from our dish and it will really take a long time. So I requested my father to help me collect, thankfully he was been supportive from the time he heard that I am making fishbone art, he collected from those fish vendors who sell boneless in Dagupan and just handed them with "pang meryenda" as a payment. I am really thankful to my father that he did it for me (my heart is crying with happiness never expected he will do it, wala na problema sa suplay ng tinik. p.s. I love you Papa)

It was never an easy process. Thanks to a friend, Kevin, for the tips on how to preserve fish bones; washing, boiling, bleaching to make it whiter and drying. It really requires kilometers or miles of patience in creating every single piece. After preserving and when ready to create an art, it will be placed on canvas or plywood slowly according to design or sometimes in random position piece by piece. It is never easy but my goodness I love it and loving it more.
I am making fish bone art 2 years now but my interest for art started in 2000 when I'm in Grade 1 like drawing and coloring. Even if "kasing tinik ang hirap ng pinili kong landas" I stand for my art. I want to travel the road less travelled by. I am happy that with the past two years, I have collected works and this for me is fulfilling - to create.

I, Lady Fishbone, will always be and forever will be FISHBONE ARTIST.

Colors of an Introvert

"Colors of an introvert"

Fish bones and acrylic
2016

Riders of Tragedy

"Riders of tragedy"
(Manlalayag ng Kabiguan)
Fish bones and acrylic
2016